هفته گذشته در بين جمعي از متدينين دلسوز و دوستدار رييس جمهور بودم که برخي از آنها ضمن طرح موضوع سخنان اخير آقاي مشايي و حمايت هاي همه جانبه دکتر احمدي نژاد از وي ، اين سئوال را مطرح کردند که مشايي همچون الياس در سريال اغما نقش ايجاد انحراف در جرياني که از سال 84 و با ظهور دولت نهم آغاز شده را بازي مي کند؟!

من به مواضع و سخنان آقاي مشايي انتقاد دارم و همچنين به دفاع دکتر احمدي نژاد از يک شخص تا اين حد و اندازه نيز منتقدم ، اما اين مقايسه ها که گاهي فراتر از اين نيز مي رود را نيز درست نمي دانم و به نظرم بمباران تبليغاتي جبهه رقيب از يک سو و بي تدبيري از سوي مقابل، باعث شده تا اندک اندک چنين تلقي نادرستي در ذهن برخي از آحاد جامعه ريشه بدواند که احساس کنند با فردي پيچيده و مرموز در کنار احمدي نژاد مواجهند! در حال حاضر يکي از سئوالات مراجعان به سايتم و حتي در جلسات مختلف با خواص ، موضوع مشايي و نوع ارتباط احمدي نژاد با اوست. به نظرم رسيد بخشي از آنچه در اين باره مي فهم را با دوستانم در ميان بگذارم و بخشي را هم ان شاءالله در آينده خواهم نوشت.

مهم ترين مشکل آقاي مشايي اين است که در خصوص موضوعاتي که تخصص لازم درباره آنها را ندارد و يا وظيفه اي در آن حيطه ندارد (مانند رابطه ما با مردم اسرانيل) سخن مي گويد ، علاوه بر اين مي کوشد تا يافته هاي خود را با بسته بندي متفاوت از ديگران و در قالب ادبياتي نو عرضه کند. به همين دليل سعي مي کند از فرصت هايي که پيش رويش قرار مي گيرد، بهره ببرد حتي اگر تناسبي بين موضوع و مخاطب آن جلسه نباشد. اين مشکل وقتي دوصد چندان مي شود که مي بينيم آقاي مشايي نه رشته تحصيلي اش در اين حيطه بوده و نه از اساتيد شناخته شده و مبرز اين علوم که خواستگاه اصلي آن در حوزه هاي علميه است ، بهره برده .

رشته تحصيلي آقاي مشايي مهندسي مکانيک است ، براي همين هرگاه قدم در حيطه مسائل ديني آن هم با ژست نظريه پردازي مي گذارد ، از چارچوب اصولي بحث خارج شود و بهانه به دست غرض ورزان مي دهد و چشم غره ها و انتقاد دلسوزان را به سوي خودش نشانه مي رود. ظاهرا ايشان به فراخور علاقه شخصي اش، مطالعاتي در زمينه مسائل ديني داشته و از اطلاعات خوب اما ناقصي در اين زمينه برخوردار است و با برخي افراد مانند خودش – که آنها نيز متخصص نيستند - ارتباطاتي دارد ولي آيا اين مقدار براي نظريه پردازي آن هم در مجامع عمومي و نه تخصصي کفايت مي کند؟!

مشايي هرگز به اين سئوال پاسخ نداده که اگر توفيق طرح اين مباحث از ايشان گرفته شود، کدام بخش از کارهاي قوه مجريه زمين خواهد ماند و آيا اساسا او در زمينه ابلاغ اين نقطه نظرات پر حاشيه ، به دنبال چه رسالت برزمين مانده اي است؟ آيا مشايي نمي داند که در فضاي آشفته سياسي فعلي ، امثال او در زير ذره بين بهانه جويان قرار دارند؟ پس چرا دائما با طرح اين سخنان سعي مي کند پازل آنها را تکميل کند ؟

مشايي البته در کنار اين ويژگي ها که امروز نه تنها براي وي بلکه براي علاقمندان به دکتر احمدي نژاد نيز دردسرساز شده ، از ويژگي هاي مثبتي هم برخوردار است . مراجعين به دفتر رييس جمهور که قبل از مشايي دو رييس دفتر ديگر را تجربه کرده اند ، اذعان مي کنند که مشايي نسبت به نفرات قبل از خودش از گشاده رويي بيشتري برخوردار است. مشايي در مقايسه با روساي دفتر ديگر روساي جمهور نيز نه از فساد اخلاقي برخوردار است نه از فساد مالي ، از قضا فردي است که به مسائل ديني ، اخلاقي و عبادي علاقه بسيار دارد ولي مهمترين مشکلش اين است که مي خواهد در اين باره اظهار فضل کند آن هم با تعابيري جديد ! اي کاش در اين خصوص از محضر اساتيد مجتهد و مبرز فن بهره برده بود تا دچار اين خبط و خطاها نمي شد و اعتقاداتش در نگاه عموم با علامت سئوال مواجه نمي گرديد.

در اين بين اما مهمترين انتقادي که از طرف جبهه خودي متوجه دکتر احمدي نژاد است ، حمايت همه جانبه وي از مشايي است. احمدي نژاد تاکنون چندبار به اصلاح سخنان مشايي پرداخته – از جمله در خصوص مساله دوستي با مردم اسرائيل و بحث اخير يعني موفق يا ناموفق بودن انبيا – با اين وجود هيچ وقت حاضر نشده در منظر عموم ، چشم غره ايي به مشايي برود. اين حمايت البته ريشه در روحيه خاص دکتر احمدي نژاد دارد.

احمدي نژاد وقتي به کسي اعتماد کند به اين راحتي دست از حمايتش برنمي دارد ، بر خلاف سياستمدارن ديگر که معمولا از اطرافيانشان پلي براي عبور خود مي سازند و در مواقعي حتي اگر لازم باشد آنها را ذبح مي کنند تا ديگران هورا بکشند و کف بزنند و راي جمع کنند. علاوه بر اين، احمدي نژاد نقدهايي که از سوي منتقدين بي انصاف مطرح مي شود را فشار سياسي مي بيند و آنچه از سوي دوستانش در اين خصوص مطرح مي شود را نوعي تاثيرپذيري از فضاي تبليغاتي ايجاد شده مي داند !

در عين حال احمدي نژاد اساسا شخصيتي است که در برابر فشارها مقاوم مي شود ، هر چه فشار بيشتر شود او نيز محکم تر مي شود. اين روحيه اگر براي مدير اجرايي در پنجاه مورد امتياز باشد قطعا در موارد انگشت شماري هم عيب خواهد بود ! ما شاهديم که احمدي نژاد در پافشاري بر اصول و آرمان ها ، انرژي هسته اي ، سفرهاي استاني ، مبارزه با فساد ، استکبار ستيزي ، کار زياد ، صرفه جويي ، انجام پروژه هاي بزرگ و همراه با ريسک و ... هر چه فشار بر او بيشتر مي شود ، او هم مقاوم تر مي شود و البته در مقابل وقتي با فشارهايي در موضوعاتي مانند مساله کردان يا مشايي هم مواجه مي شود ، هر چه فشارها بيشتر مي شود، مقاومت او هم بيشتر مي شود.

يک بار به آقاي احمدي نژاد اين روحيه را يادآور شدم و به شوخي گفتم ظاهرا اين روحيه شما برگرفته از محيط کار پدر مرحومتان است که مثل آهن شده ايد، هر چه پتک بيشتري بر آهن گداخته نواخته مي شود او را محکم تر مي کند و احمدي نژاد چيزي نگفت و فقط خنديد!

در مقابل اين ويژگي مديريتي مثل احمدي نژآد اما برخي از مديران اجرايي ديگر برخلاف اين روحيه را دارند ، مثل آقاي خاتمي که با کوچکترين فشاري وا مي رفت. براي همين در هشت سال اصلاحات، عملا او رييس جمهور نبود بلکه احزاب و شخصيت هاي اطرافش که ازبالا چانه مي زدند و ازپايين فشار مي آوردند، حاکم بودند و رياست مي کردند. در اين موارد بر خلاف مورد قبل اگر تاثيرپذيري براي يک مدير اجرايي در پنج مورد حُسن و امتياز باشد، بدون شک در پنجاه مورد ديگر عيب و نقص است که نمونه هاي زيادي از آن را در دوره اصلاحات تجربه کرديم.

به نظرم علي رغم وارد بودن بخش زيادي از انتقادات نسبت به مواضع مشايي اما نمي توان از برداشت آقاي احمدي نژاد نسبت به پشت پرده اين انتقادات ، به راحتي گذشت. در حقيقت تلاش زيادي صورت مي گيرد تا نورافکن ها بر مثل مشايي متمرکز شود و درباره آن بزرگنمايي و خبرسازي کنند . حمايت احمدي نژاد از مشايي در رسانه ها چنان ساخته و پرداخته مي شود که مخاطب با خود مي انديشد ديگران اينگونه نبوده اند و چنين خلق و خويي از نوادر روزگار است ، در حالي که با مرور مواضع و عملکرد برخي از مسئولان مي بينم آنها نيز در اطراف خود مشايي هايي داشته اند و در حال حاضر هم دارند که اگر غلط هاي آنها بيشتر نباشد ، کمتر از اسفنديار رحيم مشايي نيست ، اما جريان رسانه اي تخريب کننده دولت که غرض ورزانه به موضوع مواضع مشايي و حمايت احمدي نژاد از وي مي پردازد و نورافکن هاي خود را بر آن متمرکز کرده ، در اين موارد حتي يک لامپ هم روشن نمي کند و بالطبع جريان منتقد دلسوز نيز آنها را فراموش کرده ، تمرکز خود را يا در پاسخگويي بر اين موضوعات نهاده و يا در نقد آن !

مثلا همين رييس دفتر رييس قوه مقننه ! يکبار نيز در يادداشتي نوشتم که حتي بسياري از مردم نام ايشان را هم نمي دانند تا چه رسد به مباني فکري و سياسي اش ! در حالي که بسياري از خواص تريبون به دست ما که نشريه و سايت در اختيار دارند با مواضع ايشان آشنا هستند و در بين خود آن را نقد مي کنند، اما چرا تا به حال کسي کنکاش نکرده که نظر ايشان قبل از انتخابات دهم چه بوده و از چه کساني حمايت مي کرده ؟ اين نگاه چه تاثيري بر مواضع و جهت گيري هاي لاريجاني و بالطبع در جهت گيري هاي فراکسيون اصولگرايان داشته است ؟ چرا آقاي ... در ايام پس از انتخابات وقتي که از علت حذف تبريک انتخاب احمدي نژاد در احکام هيات ويژه بررسي مساله کوي دانشگاه پرسيده ، به پاسخي که از وي شنيده، در سايت خود نمي پردازد ؟ نظر ايشان درباره ولايت فقيه و عملکرد وي در انتخابات دهم و حوادث فتنه گون پس از آن چيست ؟ ترکيب راهپيمايان روز قدس را چگونه ارزيابي کرده و اين ارزيابي چه نقشي در تحليل خواص جامعه داشته است ، نقش وي در پشتيباني از روزنامه و سايت خبر آنلاين – که البته روزنامه خبر به دليل مواضع نادرستش به خود تعطيلي کشيد - و سايت آينده که بدترين توهين ها را نصيب مسئولان عالي نظام و حتي مراجع تقليد مي کند و ... چيست ؟ همه اينها موضوعاتي است که مي توان به آن پرداخت اما تاکنون هيچ سايتي در باره آن ننوشته ، هيچ روزنامه اي در تحليل آن قلم نزده و جريان سازي نکرده و هيچ نماينده اي بابت آن دکمه تذکر آيين نامه اي را فشار نداده ! در مقابل تمام حواس ها به يک نفر متمرکز شده که به عقيده من نبايد از او غفلت کرد بلکه بايد مراقب بود و تذکر داد ، اما آيا بايد ناخوداگاه به مهره اي تبديل شويم که ديگران مي خواهند ؟

من گاهي که در برابر انتقادات منتقدين بي انصاف قرار مي گيرم ، به آنها يادآور مي شوم که اگر احمدي نژاد يک مشايي دارد ، روساي قبلي که ده ها مشايي داشته اند، اگر احمدي نژاد از مشايي تا اين حد حمايت مي کند – که به عقيده ما غلط است - مگر آقاي ميرحسين موسوي در دوره خود از بهزاد نبوي ها بيش از اين حمايت نکرد؟ مگر آقاي هاشمي از خانواده اش و بويژه فرزندانش و علي الخصوص مهدي هاشمي بيش از اين حمايت نکرد و در حال حاضر نمي کند تا جايي که همه مردم متدين و مدافعان ديروزش را در برابر خود قرار داده؟ مگر آقاي خاتمي از ابطحي ، گنجي و مهاجراني بيش از حمايت احمدي نژاد از مشايي حمايت نکرد؟ انصاف دهيم با همه انتقادات وارد به مشايي به خاطر مواضع ناصواب و سخنان نابجايش، آيا مشايي احمدي نژاد ، قابل مقايسه با مشايي ديگران است ؟

اين يادداشت هرگز به معناي تبرئه آقاي مشايي ازانتقادات واردي که به او مي شود، نيست. بديهي است که ما از دولت زنده کننده جوهره حقيقي انقلاب، از دولت دينمدار ، از دولت انقلابي ، از دولت با اين همه ويژگي مثبت، انتظار داريم تا مثل مواضع مشايي در آن شنيده نشود اما جبهه دلسوزان در کنار طرح انتقادات به حق نسبت به مواضع مشايي يا هر کس ديگر، نبايد آنقدر به بزرگنمايي اين موضوع بپردازند که از معايب ديگران غافل شوند و ديگر محاسن دولت را نببينند.

شايد همين مقايسه بين دوره هاي مختلف است که رهبر معظم انقلاب را مانند ما تا اين حد نگران نمي کند . چندي قبل در خدمت رهبر معظم انقلاب – اين سمبل صبر و بصيرت در دوران فتنه - بوديم که ايشان پس از شنيدن سخنان برخي از دوستان که اتفاقا بخشي از آن گلايه ها و انتقادات مربوط به موضوع همين يادداشت بود ، با آرامش و اطمينان کامل فرمودند:

در مورد دولت شايد اين اشکالات وارد باشد اما بايد جمعبندي کرد. اثبات و نفي نسبت به اشخاص بايد ناشي از جمعبندي باشد. اين به معناي آن نيست که نکته منفي نيست. من نگاه مي کنم مي بينم نقاط مثبت دولت ترجيح پيدا مي کند. نهي از منکر و امر به معروف بکنيد اما اين بهانه اي نشود براي جدا کردن راه يا تعارض يا تخريب. بعضي يک نکته منفي در يک شخص يا دولت را دليل قرار مي دهند براي معارضه و دشمني با او! برخي ايرادها کوچک هم نيست، شايد بزرگ هم باشد ، اما در جمعبندي بايد ملاحظه کرد. به نظر ما در اين جمعبندي نقاط مثبت دولت بر نقاط منفي غلبه مي کند.

پس جمعبندي کنيم و به حرکت خودمان همسو با خطي که رهبري تبيين نموده حرکت کنيم که موضوع مشايي و حمايت احمدي نژاد از وي، در اين پازل بزرگ ، بسيار کوچک است و ناچيز.